Czym jest dla Ciebie uroda? Ja, zastanawiając się nad tym pytaniem, znalazłam kilka definicji. Uroda może wiązać się z pewną przystawalnością do kanonów piękna. Taka uroda jest jak miarka krawiecka, bezwzględna w ocenie. Ten rodzaj urody jest dla mnie umysłową urodą, podlegającą miarom, wagom, centymetrom, długościom, wąskościom (bo nie szerokościom) i tak dalej..  Kiedyś mój… Czytaj dalej Złość piękności szkodzi

Vanitas dla serca, nędza dla umysłu. Poczuliście kiedyś nie o to mi chodziło? Doświadczyłam tego jako mieszkanę złości, smutku, rozczarowania, pustki, poczucia oszukania, poczucia, że jest się durnym.   Nie o to mi chodziło. Nie chodziło mi o konkretne słowa, choć myślałam, że chodzi mi o przymiotniki opisujące moje ciało, mój umysł i moje serce.… Czytaj dalej Vanitas vanitatum et omnia vanitas

Stanęłam przed Nim, moim Umysłem, pierwszy raz patrząc Mu prosto w twarz i głęboko w oczy. Takiej chwili prawdy jeszcze nigdy między nami nie było. Im bardziej czułam Jego spojrzenie i obecność, tym więcej łez napływało mi do oczu. Zrozumiałam, dlaczego wcześniej nie mogliśmy się w takiej bezpośredniej konfrontacji spotkać. Nie byłam widocznie gotowa, by… Czytaj dalej Cicho sza!

Mój Umysł przysłał mi rano smsa: – Co to za cisza? Od pewnego czasu mamy ciche dni. Nie płynie ze mnie nawet milimetr chęci, by podejmować słowny tan, do którego mnie zaprasza. Straciłam też energię, by próbować wciągnąć go w salsę swojego serca, podczas gdy on uparcie tańczy swoje wygibasy. Milczenie go poruszyło. Tylko bezruch może… Czytaj dalej Na udry z sercem, na udry z umysłem

Moją rzeczywistość przepełnia brak reakcji. Mój znajomy nie zareagował na moje pytania, moja znajoma również nie udzieliła mi odpowiedzi. To także sytuacje braku mojej reakcji na usługodawcę, który w sposób niesatysfakcjonujący wykonuje dla mnie usługę; braku reakcji na smsa, który dostałam; na czyjeś spóźnienie; na kogoś zaczepkę słowną. I tak mogłabym mnożyć. Jeśli wierzyć Newtonowi,… Czytaj dalej Czy złość szkodzi, czy nie szkodzi, komu i kiedy na dobre wychodzi

Zaufanie, jak podaje słownik dostępny na półce u mnie w domu, to całkowite zawierzenie komuś, wiara w kogoś. Widzę to jednak tak, by pracę nad zaufaniem zacząć najpierw ze sobą, bo by mieć zaufanie do kogoś, trzeba je mieć wcześniej do siebie. Po raz iksetny powołam się swoją wiarę w to, że rzeczywistość odbija nam… Czytaj dalej Zaufanie

Ogarnął mnie wczoraj przemożny smutko-gniew. Oba te uczucia były tak wymieszane, że uwolnienie się chociaż z jednego było trudne. Chyba nadal mi się nie udało. Tak jak nie udało mi się skomunikować z Takim Jednym, bieżącym aktorem w teatrze mojego życia. To zresztą było przyczyną zapalną całego mojego stanu. Porażkę nie skomunikowania się doświadczałam bardzo… Czytaj dalej Stare, dawno i nieprawda

Poczucie bycia oszukanym wiąże się z niejasnością, niepewnością, paradoksami, niespójnościami, a one wszystkie pochodzą z niezrozumienia. Jeśli czujesz się oszukany i postrzegasz czyjeś zachowanie jako oszustwo, sam stajesz się swoim własnym oszustem, gdy mimo tego uczucia i spostrzeżeń nadal tkwisz w określonej relacji. Trwając w tych niejasnościach, które nazywasz oszustwem, możesz przeoczyć to, że oszustwo… Czytaj dalej Oszustwo a iluzja

Wsparcie uparcie puka do mych drzwi od wczoraj. Wsparł mnie ochroniarz, który zajął się moją torebką i portfelem (zostawiłam je w podczas posiłku w centrum handlowym). Wsparł mnie mój przyjaciel, Michał, gdy u kresu sił wyrzuciłam na niego wszystkie swoje perypetie dnia (zgubiona torebka, spóźniony o 100 minut pociąg i jeszcze parę innych kominiarzy, zakonnic,… Czytaj dalej Samozaparcie na wsparcie

Czy zastanawiałaś/eś się kiedyś nad etymologią swojego imienia/ swoich imion? Czy wiesz, z jakiego kraju i z którego wieku ono pochodzi? Co ono oznacza? Jakie są jego formy i znaczenia w innych językach? Mam tutaj na myśli wiarygodniejsze źródła, nierozrywkowe. Są nawet słowniki imion. Może masz jakieś bezpośrednie skojarzenie ze znaną osobą, może ze świętym?… Czytaj dalej Imiona, o nas samych