- Chciałabym mieć więcej czasu; bardziej dbać o siebie i jednocześnie lepiej wyznaczać granice - rozpoczęła sesja Ania: - Często nie potrafię tego robić, a potem denerwuję się na siebie samą, że brakuje mi czasu dla mnie. - Słyszę o kilku rzeczach, to czym chciałabyś się zająć?- pytam Anię zaciekawiona. - Wyznaczaniem granic - słyszę… Czytaj dalej Poczucie wartości na wysokości

https://www.youtube.com/watch?v=DMg8LwfXdyc O nie rozumiem pisałam już kiedyś (por. Nie rozumiem). Namawiam do zapoznania się z nim przed lekturą tego. Kolejnym odcinkiem historii o nie rozumiem. Taka sytuacja. Wielkanocna kawa, siedzę ja, siedzi moja mama. Zaczyna się rozmowa, która szybko przekształca się w pole wysokiego napięcia. Ja czuję złość, mama szerokorozumiane niezrozumienie (nie czuje się zrozumiana… Czytaj dalej Nie rozumiem, bo nie chcę

Nie określił mej wartości. Był w swej smutnej złości. Był w swym smutku, był w swej złości. I / A ja także/ z tego powodu byłam w smutnej złości. W swoim smutku, w swojej złości. Sama byłam w smutku, w złości. Miałam dużo smutnej złości. Dużo smutku, dużo złości. Miałam do/dla niego dużo smutko-złości. (Bo)… Czytaj dalej W smutku, w złości, bez miłości, bez wartości

Przyszła do mnie K. z ambicjami, z którymi sobie nie dawała rady. Twierdziła, że wie, że jej ambicje są nie do zrealizowania, ale że nie może się z tym pogodzić. Chciała wiedzieć, skąd się jej ambicje biorą i jak może je zlikwidować. Wiedziała, że powinna z pewnych rzeczy zrezygnować, ale nie wiedziała jak i potrzebowała… Czytaj dalej Zawężona percepcja

Zjawił  się u mnie Dawid z niepokojem w ciele, który odczuwał całym sobą. Niepokój męczył go i przytłaczał, porównał go do worka na plecach z kamieniami. Chciał się go pozbyć. Pozbycie się niepokoju było dla mojego coachee równoznaczne z zyskaniem spokoju i stabilności wewnętrznej, a te utożsamiał z poczuciem, że wszystko toczy się w dobrym… Czytaj dalej Lęk przed życiem

Bycie wielkim wymaga odpowiedzialności, za siebie i za innych. Siadłam do rozmowy z dla mnie Wielkim i na to właśnie wyszło. Wielkość jest ściśle związana z odpowiedzialnością. Mój Wielki zarzucił mi, że nie chcę być wielka co, choć początkowo mnie zdziwiło, po chwili namysłu poczułam jako prawdę. Spojrzałam na niego i powiedziałam, że bycie tu,… Czytaj dalej Wielkość odpowiedzialności, odpowiedzialność wielkości

Znalazłam się w średniowieczu. Ciekawe, zawsze zaraz po renesansie najbardziej interesowałam się średniowieczem. Chyba dlatego, że obie epoki tak mocno ze sobą kontrastowały i ten kontrast wydobywał ich osobliwości. Weszłam, co też ciekawe, do kościoła. Był opustoszony. Zaczęłam uskarżać się w kościelnej ławce na nierealność zasad panujących w świecie. Powiedziałam, że są one fikcyjnymi założeniami,… Czytaj dalej Nierealne

Nasz mózg operuje w dwóch ekstremach. Najbardziej działają na niego nagrody oraz w pewnym sensie im przeciwne, mianowicie zagrożenia. Z tego twierdzenia można sporo dla siebie wyciągnąć. Po pierwsze, jeśli skupisz się na tym, co dla Ciebie jest nagrodą, poznasz lepiej siebie, swój szkielet motywacyjny, system swoich wartości i potrzeb. Jednych ludzi mobilizują pieniądze, innych… Czytaj dalej Zagrożenia do przeskoczenia

Podczas przedwczorajszego spaceru z Gdyni do Sopotu odnalazłam pewną osobliwość w słowie chcenie- tam jest chce/chcę i jest też nie. To chcę/ chcesz czy nie? – zapytałam sama się. Do tych piruetów psycho-intelektualnych sprowokowały mnie obudzone na nowo wspomnienia swojej rzekomej morskiej love, o której już pisałam (por. Może morze?). Nie do końca wiedziałam już,… Czytaj dalej Chcenie- to chcesz, czy nie?