Jakiś rok temu zrobiłam w swojej grupie pewien eksperyment. Chciałam pokazać moim pięciu chłopakom (grupa 100% męska) pewną nieoczywistość. Zapytałam się, czy wszyscy oglądali film Bogowie. Ten akurat przyszedł mi do głowy, bo sama go nieco wcześniej oglądałam. Gdy dostałam od wszystkich potwierdzenie, przystąpiłam do eksperymentu. Poprosiłam, by każdy z moich panów powiedział w jednym… Czytaj dalej Fenomen

- Co się zmieniło od naszej ostatniej sesji? - Jestem zdestabilizowana, na rozdrożu, ale bardziej skontaktowana ze sobą. Nie oszukuję się, odważyłam się na krok, postawiłam może nie na ostrzu noża, ale wypowiedziałam się. - To co jest teraz? - Lęk, że sobie nie poradzę, z drugiej strony pokonałam go, powiedziałam, co myślę. - To… Czytaj dalej Gdy nie mówię, że się boję, skupiam się i działam

- Chciałabym mieć więcej czasu; bardziej dbać o siebie i jednocześnie lepiej wyznaczać granice - rozpoczęła sesja Ania: - Często nie potrafię tego robić, a potem denerwuję się na siebie samą, że brakuje mi czasu dla mnie. - Słyszę o kilku rzeczach, to czym chciałabyś się zająć?- pytam Anię zaciekawiona. - Wyznaczaniem granic - słyszę… Czytaj dalej Poczucie wartości na wysokości

https://www.youtube.com/watch?v=DMg8LwfXdyc O nie rozumiem pisałam już kiedyś (por. Nie rozumiem). Namawiam do zapoznania się z nim przed lekturą tego. Kolejnym odcinkiem historii o nie rozumiem. Taka sytuacja. Wielkanocna kawa, siedzę ja, siedzi moja mama. Zaczyna się rozmowa, która szybko przekształca się w pole wysokiego napięcia. Ja czuję złość, mama szerokorozumiane niezrozumienie (nie czuje się zrozumiana… Czytaj dalej Nie rozumiem, bo nie chcę

Nie określił mej wartości. Był w swej smutnej złości. Był w swym smutku, był w swej złości. I / A ja także/ z tego powodu byłam w smutnej złości. W swoim smutku, w swojej złości. Sama byłam w smutku, w złości. Miałam dużo smutnej złości. Dużo smutku, dużo złości. Miałam do/dla niego dużo smutko-złości. (Bo)… Czytaj dalej W smutku, w złości, bez miłości, bez wartości

Przyszła do mnie K. z ambicjami, z którymi sobie nie dawała rady. Twierdziła, że wie, że jej ambicje są nie do zrealizowania, ale że nie może się z tym pogodzić. Chciała wiedzieć, skąd się jej ambicje biorą i jak może je zlikwidować. Wiedziała, że powinna z pewnych rzeczy zrezygnować, ale nie wiedziała jak i potrzebowała… Czytaj dalej Zawężona percepcja

Zjawił  się u mnie Dawid z niepokojem w ciele, który odczuwał całym sobą. Niepokój męczył go i przytłaczał, porównał go do worka na plecach z kamieniami. Chciał się go pozbyć. Pozbycie się niepokoju było dla mojego coachee równoznaczne z zyskaniem spokoju i stabilności wewnętrznej, a te utożsamiał z poczuciem, że wszystko toczy się w dobrym… Czytaj dalej Lęk przed życiem

Bycie wielkim wymaga odpowiedzialności, za siebie i za innych. Siadłam do rozmowy z dla mnie Wielkim i na to właśnie wyszło. Wielkość jest ściśle związana z odpowiedzialnością. Mój Wielki zarzucił mi, że nie chcę być wielka co, choć początkowo mnie zdziwiło, po chwili namysłu poczułam jako prawdę. Spojrzałam na niego i powiedziałam, że bycie tu,… Czytaj dalej Wielkość odpowiedzialności, odpowiedzialność wielkości

Znalazłam się w średniowieczu. Ciekawe, zawsze zaraz po renesansie najbardziej interesowałam się średniowieczem. Chyba dlatego, że obie epoki tak mocno ze sobą kontrastowały i ten kontrast wydobywał ich osobliwości. Weszłam, co też ciekawe, do kościoła. Był opustoszony. Zaczęłam uskarżać się w kościelnej ławce na nierealność zasad panujących w świecie. Powiedziałam, że są one fikcyjnymi założeniami,… Czytaj dalej Nierealne