Life Coaching

WYKASTRUJ SIĘ Z LĘKÓW

 

Pora zdobyć się na odwagę

Pora do najstraszniejszych lęków przed sobą przyznać się

Przyjąć pozycję, że wszystko może zdarzyć się

I dobre, i złe

Zawsze zdarza się właściwe

To, co w danej chwili najbardziej potrzebne

Ta myśl trzyma mnie

Pora powiedzieć sobie – No, dobra – decyduję się

Biorę odpowiedzialność w rękę

Możliwość porażki dopuszczę

Na ewentualną katastrofę się zgodzę

Koniec świata uwzględnię

Najgorszy scenariusz napiszę

A potem zaakceptuję jego prawdopodobieństwo

Jeśli utknę w lęku

W przekonaniu, że nie mogę lub nie zasługuję

Że mi czegoś brakuje

Dokładniej – że czegoś we mnie brakuje

Albo jeśli się we wstydzie ulokuję

I swego wstydu nie skonfrontuję

Siebie samą z powodu lęku przed błędem wykastruję

Dlatego

Tu, oto

Wszem i wobec

Się decyduję

Samą siebie wygłupić, zbłaźnić, ośmieszyć, skompromitować

Idiotką i naiwną frajerką się stać

Robić nawet, gdy wyśmieją lub zlekceważą mnie

Liczę, że

Jak diament dam oszlifować się

Dając sobie prawo i zgodę na błąd, na pomyłkę

Świat potrzebuje odwagi

Niech Ci będzie, świecie, odważam się

Mężna staję się

Już dziecięco się nie pieszczę

Z lęku wyślimaczam się

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s