KRAŚĆ

skradzione nie służy

nie może ono służyć, bo pomija właściciela/pomysłodawcę czyli tego, kto tym, co wzięliśmy służy

*

tak jak dar bez uwzględnienia darczyńcy niewiele jest wart

tak ze skradzionym daleko się nie zajdzie

przynajmniej wewnętrznie

*

skradzione, tj. wzięte bez przyjęcia właściciela/pomysłodawcy/darczyńcy, nie może służyć

skraść znaczy tutaj nie uwzględnić, pominąć, zignorować, właściciela, pomysłodawcę

nie uznać, nie uszanować tej osoby

*

kradzież to być może najprostszy, aczkolwiek płytki sposób brania

kto kradnie, ten bierze a tego nie stać, by wewnętrznie do czegoś/kogoś stanąć -pomysłodawcy, właściciela, darczyńcy

*

kradzież wydarza się dlatego, że kogoś nie stać

dlatego, że ktoś przy kimś/czymś nie może, nie umie stać

*

w kradzieży brak jest uznania ceny, którą ktoś za coś zapłacił

w kradzieży pragnie się tę cenę pominąć

wymknąć się jej

wymigać się z niej

wykręcić się z niej

‚wymiglancować’

*

kradzież jest ślepa, bo nie patrzy i nie widzi (nienawidzi) właściciela, pomysłodawcy, darczyńcy

*

doświadczenia nie da się ukraść

wszelkie próby imitowania, naśladowania go kończą się fiaskiem, gdy skonfrontowane z praktyką

doświadczenie i jego brak zapisane są w ciele

*

życie weryfikuje dawanie (płacenie, zwracanie, odwzajemnienie, wyrównywanie) i  przyjmowanie (autentyczność i głębię przyjęcia)

*

kradzież obciąża

choć faktycznie i ciężkość może być tym, czego ktoś- tymczasowo lub trwale- potrzebuje

bo i ciężkość służy

*

kradzież obciąża winą

ta jest niezbędna do wzrastania

co nie znaczy, by kraść

brać bez uznania i poszanowania ceny

bo i innymi sposobami można ją „nabyć”, „zyskać”, „mieć”

także BYĆ

*

wzięte bez przyjęcia /uwzględnienia właściciela, pomysłodawcy, darczyńcy nie może działać

to jak bierzemy (czy kradniemy) weryfikuje na co i na ile na

*

przeciwieństwem kradzieży jest tu za- lub wy- pracowanie, zasłużenie, stanięcie do ceny

w końcu: wdzięczność

*

KTO UNIKA CENY TEN NIE MOŻE (SIĘ/CZEGOŚ/KOGOŚ) CENIĆ

*

w kradzieży kluczowe jest nieuznanie/nierozpoznanie kto

unieważnienie go

a póki „kto” jest nierozpoznany/nieuznany, „co” nie może służyć/działać

bo nie ma „komu” („dokąd”) podziękować

tym samym

w kradzieży chodzi o uniknięcie podziękowania, wdzięczności

*

do dawania i przyjmowania (brania) włóż ważność i uważność

mega ważność i uważność

‘arcy’ ważność i uwaźność

tak by Cię te – ważność i uważność- przemieniały, uświadamiały, pogłębiały

*

trzeba umieć przyznać – przed kimś, przed samym sobą – że do czegoś, do kogoś stanąć nie stać Cię

nie odwracać drishti na to, że za dużo ktoś/coś od Ciebie chce

raczej na tym skupić się, że nie stać Cię

tak by ta świadomość mogła przemieni(a)ć Cię

*

w kradzieży

nie tylko o pieniądze rozchodzi się

często, wcześniej niż o pieniądze, o co innego chodzi

czas

uwaga

zaangażowanie

dbałość

odpowiedzialność

wzajemność

wysiłek

uznanie

szacunek

pokora

refleksyjność

itp.

itd.

te i inne to także mogą być jakości, na które może nie być stać kogoś/Cię