Life Coaching

KIM JESTEŚ? NAPRAWDĘ…

Kim jesteś, gdy nic nie robisz?

Kim jesteś, gdy zatrzymasz się?

Na chwilę

Dwie

Godzinę

Co stanie się, gdy na dłużej zatrzymasz się?

Jak bardzo perspektywa zatrzymania się przeraża Cię?

Utkniesz?

Zastygniesz?

Zdrętwiejesz?

Osiwiejesz?

Umrzesz w bezruchu czy nie?

***

Kim jesteś, gdy nic nie robisz?

Co pomyślisz i poczujesz, gdy bierności oddasz się?

Poczujesz się dobrze, źle?

Poczujesz winę, że obijasz się?

Będziesz miał(a) wyrzuty, że marnujesz czas, siebie, życie?

A może ucieszysz się?

Poczujesz spokój, ulgę

W swobodzie i bezruchu rozgościsz się

Biernością otulisz się

Przyjemnemu po prostu trwaniu oddasz się

Słodkie nicnierobienie

Nie spanikujesz, że coś złego dzieje się, skoro nic nie dzieje się?

***

Kim jesteś, gdy okaże się, że nikt nie chce Cię?

Że nikt od Ciebie nic nie chce

Nie potrzebuje Cię

Nie poszukuje Cię

Nie wzywa Cię

Gdy nikt nic od Ciebie nie wymaga, nie oczekuje

Gdy nikt na Tobie nic nie wymusza, nie forsuje

Gdy okazuje się, że każdy bez Ciebie poradzi sobie

Bez Ciebie obejdzie się

Jest Ci z tym dobrze, czy jest Ci źle?

***

Kim jesteś, gdy Twoje działanie przestaje określać Cię?

Co Cię wówczas zdefiniuje, jak nie działanie Twe?

Jak Twoje niedziałanie zdefiniuje Cię?

Jak nie działając poczujesz się?

Czy nie działając nadal działasz czy już zepsułeś/aś się?

Może niepotrzebny/a, zbędny/a lub bezużyteczny/a poczułeś/aś się?

***

Kim jesteś naprawdę, gdy nie boisz ani nie wstydzisz się?

Kim jesteś, po co urodziłeś/aś się?

Jaką obrałeś/aś sobie służbę, misję, drogę?

Komu i/lub czemu w swym życiu chcesz przysłużyć się?

Jak chcesz żyć, by spełnić się?

By poczuć zadowolenie

***

Sopatowiec, ‘a place to be’ ❤

***

Świeżo zasłyszane od mojej uczennicy, Ady:

Jeśli jesteś rybą między dwoma ptakami na pewno poczujesz się słabym lotnikiem, bo nigdy nie wzniesiesz się tak wysoko jak ptaki. Pytanie, czy między dwoma ptakami zorientujesz się, że jesteś najlepszym pływakiem?

Reklamy

7 myśli na temat “KIM JESTEŚ? NAPRAWDĘ…

  1. ciekawe kwestie poruszasz,
    zatrzymałam się, wiem jak się czuję ale wciąż myślę jak patrzą na mnie inni, no bo jako to tak można zatrzymać się
    pozdrawiam

    Polubienie

    1. Zatrzymałaś się, ale czy prawdziwie?
      Dlaczego nie możesz się zatrzymać się naprawdę? Czego się boisz w tym zatrzymaniu? Jak się zatrzymasz i spojrzysz na siebie, pozwalając sobie się ‚poczuć’, nie będziesz już więcej musiała oglądać się w cudzych oczach. Jeśli odważysz się spojrzeć na siebie (sercem, z czuciem), przestaniesz się także bać i zastanawiać, co na Twój temat myślą inni. Super, że napisałaś. Dziękuję. Dzięki Tobie i ja sobie coś uświadomiłam =). Powodzenia!

      Polubienie

  2. Pięknie spuentowałaś. Pomyślę nad tym głębiej. Zatrzymałam się, niesamowicie wolne uczucie, móc robić co i jak i kiedy się chcę. I jest mi z tym dobrze, za młoda? a co, na emeryturze dopiero? nie, ja nie czekam na emeryturę, ja tu i teraz chcę żyć. Moje życie odnosi się do wielu kwestii które poruszasz. Jednak były opinie… odważyłam się odezwać w swojej sprawie. Powiedziałam, że skoro ktoś nie umie zaakceptować to kim jestem, to co robię, to nie musi być w moim życiu.

    Polubienie

  3. Mam teraz tyle czasu, że już tęsknota za sobą minęła, jest nam już razem dobrze 😀 Kilka lat temu jak weszłam w siebie, jak znalazłam ponownie siebie, bo dobrze wiesz jak potrafimy się zgubić, wtedy ułożyłam sobie w głowie, że mam jedno życie, nic się drugi raz nie powtórzy i wtedy rodziłam w sobie siłę na to by potrafić trwać w zmianie jaką chcę sobie zafundować. Samotny wewnętrzny proces z rozumem i pojęciem życia jakie sama mam, jakiego sama się nauczyłam, ba! jakiego nauczyli mnie spotykani ludzie. Nie jestem doskonałością dla świata, ale wiem, że mam w sobie ciszę, nic mnie nie szarpie i czasem spotykam się z buntem u innych- no ale jakże tak? Nie walczę, nie tłumaczę, wiem co czuję w sobie i jest mi z tym komfortowo. Mam książki, fotografię, maszynę do szycia, akwarele, farby wodne i wypełniającą mnie spokój umysłu. Nigdzie się nie śpieszę, już nie biegnę, i mam zamiar moje życie tak przeżyć.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s